غصه اگر هست ! بگو تا باشد !

معنی خوشبختی ،

بودن اندوه است ...!

این همه غصه و غم ، این همه شادی و شور

چه بخواهی و چه نه ! میوه یک باغند

همه را با هم و با عشق بچین ...

ولی از یاد مبر،

پشت هرکوه بلند ، سبزه زاری است پر از یاد خدا

و در آن باز کسی می خواند ،

که خدا هست ، خدا هست

و چرا غصه ?چرا !؟!

 خدایا! عقیده‌ام را با عقده‌ام یکی مساز

پسر بچه ای ۵-۴ ساله توجهم رو به خودش جلب کرد.

پسرک با صدای خسته و لرزانش افراد داخل پارک رو به خرید آدامس تشویق میکرد.

ناراحت از اینکه پسرک با وجود سن و سال ناچیزش

مجبور به انجام این چنین کار طاقت فرسایی بود ، به فکر فرو رفتم.

با صدای لرزان پسرک به خودم آمدم :

" آقا ، آقا "

- بله عزیزم

پسرک با صدای لرزان و اشاره دستهای کثیفش به محتویات داخل جعبه اش ، گفت :

" آدامس ، فال حافظ "

-عزیزم با اون دستهای کوچولو و قلب پاک و مصومت یه فال برام می گیری ؟

" بله آقا "

با فرستادن صلوات و فاتحه ، نیت کردم

پسرک با صدای خسته اش گفت :

" بفرمایید آقا "

- مرسی عزیزم

هاتفی از گوشه میخانه دوش

گفت ببخشند گنه می بنوش

لطف خدا بیشتر از جرم ماست

نکته سر بسته چه دانی خموش

پشت سر هر آنچه که دوستش مي داري.

و تو براي اينکه معشوقت را از دست ندهي،

بهتر است بالاتر را نگاه نکني.

زيرا ممکن است چشمت به خدا بيفتد

و او آنقدر بزرگ است که هر چيز پيش او کوچک جلوه مي کند.

پشت سر هر معشوق، خدا ايستاده است.

اگر عشقت ساده است و کوچک و معمولي،

اگر عشقت گذراست و تفنن و تفريح،

خدا چندان کاري به کارت ندارد.

اجازه مي دهد که عاشقي کني،

تماشايت مي کند و مي گذارد که شادمان باشي.

اما هر چه که در عشق ثابت قدم تر شوي،

خدا با تو سختگيرتر مي شود.

هر قدر که در عاشقي عميق تر شوي

و پاکبازتر و هر اندازه که عشقت ناب تر شود و زيباتر،

بيشتر بايد از خدا بترسي.

زيرا خدا از عشق هاي پاک وعميق و ناب و زيبا نمي گذرد،

مگر آنکه آن را به نام خودش تمام کند.

پشت سر هر معشوقي، خدا ايستاده است

و هر گامي که تو در عشق برمي داري،

خدا هم گامي در غيرت برمي دارد.

تو عاشق تر مي شوي و خدا غيورتر.

و آنگاه که گمان مي کني معشوق چه دست يافتني است

و وصل چه ممکن و عشق چه آسان، خدا وارد کار مي شود

 و خيالت را درهم مي ريزد و معشوقت را درهم مي کوبد؛

معشوقت، هر کس که باشد و هر جا که باشد و هر قدر که باشد.

خدا هرگز نمي گذارد ميان تو و او، چيزي فاصله بيندازد.

معشوقت مي شکند

و تو نااميد مي شوي و نمي داني که نااميدي زيباترين نتيجه عشق است.

نااميدي از اينجا و آنجا، نااميدي از اين کس و آن کس. نااميدي از اين چيز و آن چيز.

تو نااميد مي شوي و گمان مي کني که عشق بيهوده ترين کارهاست.

و برآني که شکست خورده اي و خيال مي کني

که آن همه شور و آن همه ذوق و آن همه عشق را تلف کرده اي.

اما خوب که نگاه کني مي بيني حتي قطره اي از عشقت،

حتي قطره اي هم هدر نرفته است.

خدا همه را جمع کرده و همه را براي خويش برداشته و به حساب خود گذاشته است.

خدا به تو مي گويد:

مگر نمي دانستي که پشت سر هر معشوق خدا ايستاده است؟

تو براي من بود که اين همه راه آمده اي

و براي من بود که اين همه رنج برده اي و براي من بود که اين همه عشق ورزيده اي.

پس به پاس اين، قلبت را و روحت را و دنيايت را وسعت مي بخشم

و از بي نيازي نصيبي به تو مي دهم.

و اين ثروتي است که هيچ کس ندارد تا به تو ارزاني اش کند.

فردا اما تو باز عاشق مي شوي تا عميق تر شوي و وسيع تر و بزرگ تر و نااميدتر.

تا بي نيازتر شوي و به او نزديکتر

من رقص دختران هندي را  بيشتر از نماز پدر و مادرم دوست دارم.

چون آنها از روي عشق و علاقه مي رقصند

ولي پدر و مادرم از روي عادت نماز مي خوانند